Οι άστεγοι της Ευρώπης, της Ελλάδας και της Αθήνας. Ενα παραμύθι χωρίς όνομα, από αυτά τα παραμύθια που δεν αφήνουν τη γλύκα της χαράς σε εκείνους που τα ακούν. Αλλωστε ποιος ξέρει τους πρωταγωνιστές; Ξεπερνούν τα τέσσερα εκατομμύρια στην Ευρώπη, άγνωστο πόσοι είναι στην Ελλάδα. Τους είχαν υπολογίσει στις 40.000 και πάνω από τις 15.000 στην Αθήνα. Οι περισσότεροι τους σκέφτονταν κυρίως το χειμώνα, μόλις άρχιζαν να φθάνουν τα πρώτα κρύα στην Ευρώπη. Πρώτα στο Βορρά και μετά στο Νότο. Τις μέρες αυτές, τους σκέφτονται για έναν ακόμη πιο σοβαρό λόγο. Την πανδημία.

«Πάνω από 4 εκατομμύρια άστεγοι ζουν αυτή την στιγμή στην Ε.Ε., οι οποίοι αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο λόγω του COVID-19, προειδοποιούν τα μέλη της επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και καλούν τα κράτη-μέλη της Ενωσης να λάβουν μέτρα για την εξάλειψη της αστεγίας ως το 2030», λέει την Πέμπτη η σχετική ανακοίνωση από τις Βρυξέλλες.

«Σε προσχέδιο ψηφίσματος που εγκρίθηκε με 33 ψήφους υπέρ», όπως αναφέρει η ανακοίνωση του ΕΚ, «η επιτροπή Αναφορών (PETI) εκφράζει βαθιά ανησυχία για την κατάσταση περισσότερων από 4 εκατομμύρια Ευρωπαίων άστεγων, καθώς η συνεχιζόμενη κρίση COVID-19 οδηγεί σε αύξηση των ανέργων και τους καθιστά ολοένα και περισσότερο εξαρτώμενους από την κοινωνική προστασία».

Αόρατος εχθρός η πανδημία. Ευάλωτοι οι άστεγοι. Εκτεθειμένοι στο κρύο, στη ζέστη, με κλονισμένο πολλές φορές ψυχικό κόσμο με λιγοστό κουράγιο, με εύθραυστη υγεία, με φανερές ή κρυφές επιπλοκές, αλλά πάντα τα εύκολα θύματα του κοροναϊου. Συνέβαινε στην Ελλάδα ό,τι συνέβαινε και στην Ευρώπη. Μόλις κατέληγαν στο δρόμο λίγοι τους αναγνώριζαν, λιγότεροι τους θυμούνταν, ελάχιστοι πια τους έβλεπαν. Παρέμεναν αόρατοι, εμφανίζονταν σε κάποιο συσσίτιο και πάλι χάνονταν χωρίς να αποζητούν τη βοήθεια κανενός. Αόρατοι στη ζωή, αόρατοι και στο τελευταίο ταξίδι.

Οι ευρωβουλευτές που ασχολήθηκαν με το θέμα:

Η έλλειψη στέγης και ο αποκλεισμός από τη στέγαση αποτελεί ένα κοινωνικό πρόβλημα που χρήζει μόνιμης λύσης, τονίζουν οι ευρωβουλευτές, προσθέτοντας ότι η αξιοπρεπής στέγαση και η συμμετοχή στην κοινωνία είναι ζωτικής σημασίας για να μπορούν οι άνθρωποι να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους και να συνεισφέρουν στην κοινωνία.

Πηγή:in.gr